Setny wagon sypialny Stadlera dla Kazachstanu

Kazakhstan Temir Zholy, kazachski narodowy przewoźnik kolejowy, odebrał setny wagon sypialny produkcji Stadlera. Dostawa została zrealizowana w ramach wielkiego kontraktu, który obejmuje dostawę łącznie 537 wagonów pasażerskich różnych rodzajów, głównie kuszetek i wagonów sypialnych. Co istotne, większość produkcji realizowana jest na miejscu.

Pod koniec 2022 roku kazachskie koleje państwowe Kazakhstan Temir Zholy podpisały trzy umowy ze Stadlerem, szwajcarskim potentatem na rynku taboru szynowego, na dostawę łącznie 537 wagonów pasażerskich. Ich łączna wartość opiewa na kwotę 2,3 mld euro, dlatego mówimy tu o największym zamówieniu w historii transportu kolejowego w Kazachstanie i jednocześnie jednej z największych pozycji w portfelu kontraktów Stadlera. Na jego wartość składają się nie tylko same dostawy, ale również świadczenie usług utrzymaniowych przez okres 20 lat. Co istotne, większość wagonów pasażerskich w ramach rzeczonych trzech umów powstanie w nowo powstałym zakładzie produkcyjnym Tulpar w Astanie, do którego Stadler zapewnił niezbędny transfer technologii. Fabryka w kazachskiej stolicy już w połowie 2025 roku zatrudniała już 400 pracowników, a dziś już 700 osób z perspektywą zatrudnienia kolejnych 100 w nieodległej przyszłości.

Wróćmy jednak do samych pojazdów. Zdecydowaną większość spośród owych 537 egzemplarzy, bo 477 sztuk, stanowić mają wagony sypialne i kuszetki, których znaczenie w ruchu kolejowym w Kazachstanie jest relatywnie bardzo duże z racji znacznych odległości. W połowie ubiegłego roku zaprezentowany został pierwszy wagon sypialny. Jest on oczywiście szerokotorowy, gdyż w Kazachstanie obowiązuje rosyjski rozstaw szyn 1520 mm. Konstrukcja dostosowana do zmiennych i jednocześnie skrajnie odmiennych warunków pogodowych ma natomiast zapewnić niezawodną eksploatację w szerokim zakresie temperatur, tj. minus 50 do nawet 45 stopni Celsjusza. Nie brakuje również wszelkich współcześnie oczekiwanych udogodnień, takich jak klimatyzacja, Wi-Fi czy gniazdka elektryczne i porty USB. Maksymalna prędkość eksploatacyjna wynosi natomiast 160 km/h.

Po nieco ponad roku od zaprezentowania pierwszego egzemplarza Stadler dostarczył już setny wagon sypialny dla KTZ. Wagony, ochrzczone przez producenta jako CHARME, weszły już do regularnej eksploatacji. Obecnie w użyciu są zarówno klasyczne wagony z wydzielonymi przedziałami do spania po 40 łóżek każdy, jak i popularne w krajach byłego ZSRR bezprzedziałowe wagony typu “plackartnyj”, w których znajduje się aż 58 miejsc do leżenia, a także swego rodzaju “nocne combo” – wagony sypialne z 18 łóżkami z wydzieloną częścią bistro oraz udogodnieniami dla osób niepełnosprawnych. Składy zestawiane z wagonów produkcji Stadlera będą obsługiwały relacje, na których czas przejazdu wynosi nawet 20 godzin. Zgodnie z harmonogramem dostaw, ostatni spośród 537 wagonów pasażerskich zostanie dostarczony przed końcem 2030 roku.

Choć Polska jest znacznie mniej rozległym krajem, przez co podróżowanie pociągiem przez całą noc stosunkowo rzadko może być atrakcyjną opcją, wydaje się, że resort infrastruktury i PKP Intercity powinny podjąć działania ukierunkowane na rewitalizację segmentu połączeń nocnych. W nowy tabor z miejscami do leżenia inwestują nie tylko narodowi przewoźnicy w krajach o wielkiej powierzchni, takich jak Kazachstan, ale również koleje państwowe w tak małych państwach, jak Austria i Słowacja. Jak informowaliśmy was na łamach “Raportu Kolejowego” we wrześniu, państwowy słowacki przewoźnik kolejowy ZSSK odebrał już 4 spośród 10 zamówionych na rynku wtórnym zmodernizowanych piętrowych wagonów sypialnych. Tymczasem PKP Intercity do dziś nie przedstawiło żadnych planów w zakresie zastąpienia przestarzałych “sypialek” wyprodukowanych w NRD.