Duński przewoźnik pierwszym nabywcą bateryjnych RS Zero od Stadlera?

Lokaltog to przewoźnik wchodzący w skład grupy kapitałowej Movia, obsługujący dziewięć tras w regionie Zelandia oraz na połączonych wyspach Falster i Lolland. We ubiegłym roku we wrześniu spółka ogłosiła przetarg na dostawę 4 bateryjnych wagonów silnikowych wraz z dostarczeniem infrastruktury ładowania. Na początku października spółka rozstrzygnęła postępowanie, wskazując ofertę złożoną przez Stadler Deutschland i Furrer+Frey jako najbardziej korzystną. Do udziału w przetargu zakwalifikowani zostali także, co w przypadku rynków skandynawskich wydaje się co najmniej zaskakujące, turecko-portugalskie konsorcjum Bozankaya Raylı Sistemler i Efacec Engenharia e Sistemas (ostatecznie jego oferta nie była rozpatrywana z uwagi na niezgodność ze specyfikacją zamówienia) oraz chorwacki Končar. Przewoźnik zakłada podpisanie umowy z wyłonionym wykonawcą po uprzednim wyrażeniu zgody na zakup przez samorząd regionalny na początku przyszłego roku – w styczniu albo lutym.

Wszystkie 4 egzemplarze RS Zero dla Lokaltog zostałyby dostarczone i wprowadzone do eksploatacji w pierwszej połowie 2031 roku. Miałyby one obsługiwać linię kolejową Nærumbanen, liczącą zaledwie 7,8 kilometrów długości. Nærumbanen znajduje się w Zelandii na obrzeżach Kopenhagi – łączy dzielnice Nærum i Jægersborg, przy czym na tej ostatniej możliwa jest przesiadka do metra. Pociągi kursują w godzinach szczytu co 10 minut, dlatego w ujęciu funkcjonalnym możemy określić Nærumbanen mianem kolei miejskiej. Obecnie trasa jest obsługiwana przez autobusy szynowe RegioSprinter, eksploatowane od 1999 roku, co oznacza, że zostaną one wymienione na nowy tabor po nieco ponad trzech dekadach. RegioSprintery to czteroosiowe pojazdy złożone z trzech członów, przy czym w pierwszym i trzecim członie zastosowano wózki jednoosiowe. Są one bardzo lekkie, choć nie zapewniają zbyt wysokiego komfortu jazdy.

Na tym tle RS Zero powinny zapewnić skokową poprawę warunków podróżowania (co oczywiście w przypadku tak krótkiej relacji jest niekoniecznie najistotniejszą rzeczą). Podobnie jak Regio-Shuttle RS1, są to pojazdy z wózkami czteroosiowymi, a takie cechuje znacznie spokojniejszy bieg niż w przypadku klasycznych autobusów szynowych, których zresztą nie produkuje się w Europie już od dłuższego czasu. Kolejną wspólną cechą są charakterystyczne trapezowe okna. Identyczna jest również maksymalna prędkość eksploatacyjna, wynosząca 120 km/h. Różnicą jest natomiast wariant dwuczłonowy, którego Stadler nie oferował (Bombardier Transportation po przejęciu ADtranza zachował prawa do dwuczłonowej wersji Regio-Shuttle RS1). Warto dodać, że RS Zero to jedyna platforma zeroemisyjnych pojazdów, w przypadku których w wariancie wodorowym nie zastosowano ogniw paliwowych, ale silnik tłokowy, który może być zasilany wodorem o mniejszej czystości niż ta wymagana w przypadku pierwszego rozwiązania.