Mniej prac budowlanych, większa przepustowość – nowy standard instalacji światłowodu na kolei

WYZWANIA

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. (PLK) to zarządca infrastruktury kolejowej w Polsce. Organizacja odpowiada za utrzymanie torów, tworzenie rozkładów, prowadzenie pociągów i zarządzanie terenami kolejowymi w kraju. PLK musiała zainstalować system oparty na światłowodach do zdalnego blokowania i odblokowywania bocznic na linii Studniska-Lubań Śląski w ramach szerszego projektu poprawy bezpieczeństwa i eliminacji zagrożeń na linii 274 Wrocław Świebodzki – Zgorzelec oraz w całej sieci kolejowej.

Prace instalacyjne na kolei są szczególnie wymagające, ze względu na surowe zasady bezpieczeństwa oraz ograniczone godziny pracy mające na celu ochronę instalatorów i inżynierów oraz minimalizowanie utrudnień dla użytkowników transportu. Dla PLK ważne było także, aby nowy światłowód został zainstalowany w istniejącej infrastrukturze: 3 x rurociąg HDPE 40mm i studnie telekomunikacyjne, zwykle rozmieszczone co 1,5 km.

W obliczu nieprzewidywalnych przyszłych potrzeb dotyczących przepustowości, PLK planowało podzielić jeden rurociąg o średnicy 40 mm na kilka luźnych mikrorur. Jednak wymagałoby to dużej platformy instalacyjnej, której transport do odległych lokalizacji mógłby być utrudniony, a manewrowanie nią przy torach — skomplikowane.

Ponadto, czy to wdmuchiwanie, czy przeciąganie, wymagało konieczność utworzenia kilku punktów dostępowych, aby ukończyć każdy 1,5-kilometrowy odcinek między studniami, ponieważ instalacja za jednym razem nie była możliwa.

ROZWIĄZANIA

Lokalni eksperci Dura-Line zaproponowali FuturePath Speed 4-way 10/8 mm. Produkt oferuje cztery mikrorury HDPE w osłonie z LDPE, która jest cieńsza niż w standardowej wiązce FuturePath. Dzięki dopasowaniu osłony do naturalnego kształtu mikrorur, FuturePath Speed jest również zoptymalizowany do wdmuchiwania w większy rurociąg.

Tradycyjnie wciąga się wiązkę mikrorur w większy rurociąg. Jednak przy typowej odległości instalacji wynoszącej około 300 metrów na odcinek, oznaczałoby to konieczność zainstalowania do trzech punktów dostępu między każdą studnią (oraz ponad 30 na całej 17-kilometrowej trasie), przy średnim koszcie 1 500 € za punkt. Luźne mikrorury można było wdmuchiwać nieco dalej, ale wciąż przewidywano potrzebę instalacji aż 20 dodatkowych punktów dostępu.