Przypomnijmy, że składy zespolone Frecciarossa 1000 zostały opracowane przez konsorcjum, które zawiązały koncern Bombardier Transportation i włoska spółka AnsaldoBreda. Pierwszy spośród wyżej wymienionych producentów kilka lat temu został przejęty przez Alstom, natomiast AnsaldoBredę przejął japoński konglomerat przemysłowy Hitachi. Dziś AnsaldoBreda funkcjonuje pod nazwą Hitachi Rail Italy i jest wyłącznym producentem rzeczonych pociągów, gdyż Alstom po przejęciu Bombardier Transportation musiał wypełnić szereg narzuconych przez Komisję Europejską warunków, mających na celu utrzymanie konkurencji na europejskim rynku taboru szynowego, takich jak zbycie niektórych linii produktowych wraz z potencjałem wytwórczym. Pociągi te kursują obecnie w barwach Trenitalii oraz Iryo. Niewykluczone, że kolejnymi ich nabywcami będą hiszpańskie koleje państwowe Renfe oraz PKP Intercity. Hitachi Rail Italy uczestniczy bowiem w ogłoszonych przez wyżej wymienionych przewoźników przetargach na dostawę taboru KDP.
Produkcja seryjna pociągów Frecciarossa 1000 została zainicjowana w 2013 roku, natomiasty eksploatację z pasażerami na pokładzie rozpoczęto 2 lata później. Prędkość konstrukcyjna pojazdów wynosi 360 km/h, choć teoretycznie mogą się one rozpędzić aż do 400 km/h. W praktyce w planowym ruchu nie przekraczają one prędkości 300 km/h. Każdy pojazd złożony jest z 8 członów (każdy osadzony na dwóch wózkach dwuosiowych) i liczy 202 metry długości. Nadwozie wykonane jest z aluminium, a masa własna jednego pojazdu wynosi 500 ton. Mówimy tu zatem o konfiguracji bardzo zbliżonej do składów zespolonych dużych prędkości Velaro produkcji Siemensa. Frecciarossa 1000 mogą korzystać z linii kolejowych zelektryfikowanych we wszystkich wiodących w Europie systemach zasilania, tj. 1,5 kV DC, 3 kV DC, 15 kV AC 16,7 Hz oraz 25 kV AC 50 Hz.
