Analizy Raport z Polski Wydarzenia

Transport publiczny bezpieczny w czasach pandemii

Międzynarodowe Stowarzyszenie Transportu Publicznego (UITP) przedstawiło krótki raport dotyczący transportu publicznego w dobie COVID-19. Miał on odpowiedzieć na pytanie- czy jest on bezpieczny w czasach pandemii? Czy trzeba go unikać na rzecz innych środków transportu?

UITP podkreśla, że transport publiczny okazał się niezbędny w ostatnich miesiącach. Zagwarantowanie dostępu i ciągłości do podstawowych usług wymagało zapewnienia mobilności podstawowych pracowników pierwszej linii.

Operatorzy transportu musieli dostosować się do nowych okoliczności poprzez zwiększenie zdolności operacyjnych, inwestycji w nowe rozwiązania i technologie oraz środki bezpieczeństwa. I to pomimo znacznego spadku przychodów tak związanym z obniżeniem liczby przewiezionych pasażerów i zwiększonymi wydatkami na środki sanitarne. Problem spadku ilości pasażerów wiąże się nie tylko z obostrzeniami narzuconymi przez władze. Na zachowanie pasażerów i uznanie komunikacji zbiorowej za niebezpieczną wpłynęły komunikaty medialne w których nawoływano do podróżowania samochodem czy rowerem.

UNIFE zaznacza jednak, że istniejące dowody potwierdzają, że w przypadku wdrożenia środków zalecanych przez odpowiednie organy ryzyko złapania Covid-19 w transporcie publicznym jest bardzo niskie. Przy zastrzeżeniu, że zero ryzyka nie istnieje, transport publiczny pozostaje jednym z najbezpieczniejszych sposobów poruszania się po mieście i utrzymania miast przy życiu.  Dzięki odpowiednim środkom bezpieczeństwa transport publiczny jest strefą wolną od COVID-19.

ZAANGAŻOWANIE TRANSPORTU PUBLICZNEGO

Specyfika miesięcy pandemicznych wymusiła na operatorach i przewoźnikach zastosowanie szczególnych środków:

  • dostosowanie systemu dostaw;
  • skalowanie i wzmacnianie procedur czyszczenia i dezynfekcji;
  • dostarczanie sprzętu ochronnego personelowi i pasażerom;
  • zapewnienie przestrzegania przez personel i pasażerów przepisów zdrowotnych;
  • zwiększenie poziomu naturalnej wentylacji i wymiany powietrza;
  • przyspieszenie cyfryzacji i wdrażanie narzędzi informatycznych w celu lepszego monitorowania operacji;
  • przewidywanie liczby podróżujących i zajętości miejsc w pojazdach i dostarczanie informacji w czasie rzeczywistym w celu uniknięcia tłumów;
  • organizowanie płatności zbliżeniowych;
  • zapewnianie swoim pracownikom i klientom regularnej, przejrzystej komunikacji.

Zastosowane rozwiązania potwierdziły, że władze i operatorzy wykazali się zdolnością do przystosowania oraz silnym poczuciem odpowiedzialności i zaangażowania wobec swoich pracowników i społeczności.

WNIOSKI POPARTE DOWODAMI

UNIFE podkreśla znaczenie dowodów w odniesieniu do wszystkich aspektów mobilności miejskiej i wpływu na jakość życia. W zakresie bezpieczeństwa w czasie Covid-19 pojawia się coraz więcej badań naukowych i analiz empirycznych pokazujących sprawne działanie systemów transportu publicznego.

  • Instytut Roberta Kocha udowodnił, że jedynie 0,2% identyfikowalnych ognisk w Niemczech było związane z transportem, a w takim ognisku było mniej osób niż w innych.
  • Santé Publique France (Francuski Publiczny Instytut Informacji Zdrowotnej), w zebranych danych dane zaznaczył, że 1,2% ognisk Covid-19 jest powiązanych z transportem (lądowym, lotniczym i morskim).
  • Rail Safety and Standards Board (RSSB), brytyjska niezależna organizacja bezpieczeństwa kolei wykazała, że ryzyko zarażenia Covid-19 podczas podróży pociągiem wynosi 1 na 11 000 podróży. Zatem takie prawdopodobieństwo jest mniejsze niż 0,01%.
  • University of Colorado Boulder uznał, że ryzyko zakażenia w dobrze wentylowanym metrze przy minimalnej rozmowie i ruchu wynosi 0% po 70 minutach.
  • Science Magazine wyjawił, że w Japonii większość ognisk pojawiła się w siłowniach, pubach, salach koncertowych, salach karaoke i podobnych zakładach, w których ludzie gromadzą się, jedzą i piją, rozmawiają, śpiewają, pojmują lub tańczą, ocierając się ramionami przez stosunkowo dłuższy czas.  W pociągach podmiejskich nie wyśledzono żadnego ogniska.
  • Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) zgodziła się, że zanieczyszczenie powietrza jest najprawdopodobniej czynnikiem przyczyniającym się do obciążenia zdrowotnego spowodowanego przez Covid-19, ponieważ zanieczyszczone brudne powietrze wpływa na problemy z oddychaniem, choroby płuc i układu oddechowego.

Podsumowując, najważniejszym dowodem przemawiającym na korzyść komunikacji zbiorowej jest rosnący popyt na przejazdy pomimo wzrastającej liczby przypadków podczas drugiej fali pandemii w wielu krajach.

PRZYWRÓCENIE ZAUFANIA

Zadaniem transportu publicznego, a w zasadzie jego organizatorów, na czas po pandemii polega na podjęciu takich działań, aby uspokoić pasażerów i przywrócić zaufanie do korzystania z tramwaju, autobusu czy pociągu. Odpowiedzialność za to powinny wziąć na siebie władze polityczne- krajowe i lokalne, operatorzy, przewoźnicy oraz sami pasażerowie. Istotnym w tym wypadku jest to, aby organizatorzy transportu byli w stałym kontakcie z lokalnymi, regionalnymi i krajowymi władzami. Celem współpracy winno być monitorowanie sytuacji w celu zmniejszenia krótko- i, w szczególności, długoterminowych skutków obecnego kryzysu. Efektywne reakcje na optymalizację i dostosowanie sieci i usług, wspierane przez rozwiązania technologiczne i elastyczność, wpłyną na inteligentne podróże. Wymaga to jednak między innymi stosowania w miejscach pracy i szkołach rozłożenia godzin pracy w celu zminimalizowania tłumu w godzinach szczytu, a tam gdzie to możliwe, należy kontynuować pracę zdalną.

Podczas dojazdów do pracy należy natomiast stosować się do następujących zaleceń:

  • noszenie masek;
  • dezynfekacja;
  • wentylacyjna i cyrkulacja powietrza.

NOWA MOBILNOŚĆ

Według UNIFE nadszedł czas na opracowanie nowych rozwiązań, których celem będzie wspieranie zrównoważonego rozwoju społecznej. Globalne programy takie jak Porozumienie Paryskie w sprawie zmian klimatu czy Agenda na Rzecz Zrównoważonego Rozwoju do roku 2030  powinny być natychmiast wdrożone. Rządy na wszystkich szczeblach powinny inwestować w infrastrukturę społeczną miast, w szczególności w systemy opieki zdrowotnej, edukacji i transportu publicznego.

Sam transport zbiorowy powinien stanowić priorytet bowiem przynosi on znaczące korzyści gospodarcze, społeczne i środowiskowe. Jest to bowiem usługa  integracyjna i łatwo dostępna, z której mogą korzystać wszyscy, niezależnie od pozycji społeczno-gospodarczej.  Na podstawie wyników naukowych i praktycznych doświadczeń można uznać, że publiczny transport podejmuje odpowiednie środki w celu zmniejszenia zagrożeń do poziomu, który jest możliwy do opanowania i zaakceptowania przez użytkowników. Należy zatem podjąć dodatkowe wysiłki w celu zdecydowanego informowania społeczeństwa o korzyściach płynących z transportu publicznego i przywracania zaufania obywateli.

Reklama