Aktualności Inwestycje

Strategia Zrównoważonego Rozwoju Transportu do 2030 roku

24 września Rada Ministrów przyjęła uchwałę w sprawie przyjęcia „Strategii Zrównoważonego Rozwoju Transportu do 2030 roku”, przedłożoną przez ministra infrastruktury.

Rząd przyjął, że najważniejszym celem krajowej polityki transportowej jest zwiększenie dostępności transportowej kraju oraz poprawa bezpieczeństwa uczestników ruchu i efektywności sektora transportowego przez utworzenie spójnego, zrównoważonego, innowacyjnego i przyjaznego użytkownikom systemu transportowego na poziomie krajowym, europejskim i globalnym.

W strategii przyjęto, że realizacja celu głównego w perspektywie do 2030 r. wymaga podjęcia szeregu następujących działań:

  • budowy zintegrowanej i wzajemnie powiązanej sieci transportowej służącej konkurencyjnej gospodarce
  • poprawy sposobu organizacji i zarządzania systemem transportowym
  • zmiany w indywidualnej i zbiorowej mobilności (chodzi m.in. o promocję transportu zbiorowego)
  • poprawy bezpieczeństwa uczestników ruchu oraz przewożonych towarów;
    ograniczania negatywnego wpływu transportu na środowisko
  • poprawy efektywności wykorzystania publicznych środków na przedsięwzięcia transportowe

Wdrożenie tych działań wynika z potrzeby nadrobienia zaniedbań z przeszłości oraz wpisania się w nowe trendy technologiczne oraz gospodarcze w Europie i na świecie, a także z konieczności uniknięcia pułapek rozwojowych. Zaznaczono, że w pierwszej kolejności wysiłki inwestycyjne będą skoncentrowane głównie na nadrobieniu zaległości infrastrukturalnych dotyczących zwiększenia dostępności transportowej w Polsce – drogi, koleje, lotniska, śródlądowe drogi wodne, porty morskie i śródlądowe – i na zorganizowaniu podstawowej infrastruktury zintegrowanego systemu transportowego.
W dokumencie zawarto konkretne projekty strategiczne mające na celu stworzenie spójnej sieci autostrad, dróg ekspresowych i linii kolejowych o wysokim standardzie, rozwiniętej sieci lotnisk, portów morskich i żeglugi śródlądowej oraz systemów transportu publicznego.
W dokumencie można znaleźć obszary kolejowe, które zostaną objęte interwencjami.

W przypadku budowy zintegrowanej, wzajemnie powiązanej sieci transportowej służącej konkurencyjnej gospodarce w obszarze kolejowym zakłada się realizację następujących działań:

Działania do 2020 r.:

  • konsekwentna modernizacja, rozbudowa i rewitalizacja istniejącej sieci linii kolejowych oraz bocznic, terminali towarowych wraz z torami dojazdowymi, a także linii szerokotorowych, również w obszarze przygranicznym i w rejonie portów morskich
  • modernizacja i budowa terminali przystosowanych do obsługi przez kolej jednostek intermodalnych i multimodalnych przystosowanych do przeładunku towarów niebezpiecznych
  • opracowanie dokumentacji technicznej dla rozbudowy sieci kolejowej, w szczególności związanej z budową systemu przewozów opartego o CPK, w tym linii o parametrach dużych prędkości
  • podjęcie decyzji dotyczącej wyboru rodzaju zasilania na nowo budowanych i elektryfikowanych liniach kolejowych
  • rozwijanie infrastruktury systemów usprawniających zarządzanie przewozami pasażerskimi i towarowymi
  • stopniowe wdrażanie Europejskiego Systemu Zarządzania Ruchem Kolejowym (ERTMS) – zgodnie z Krajowym Planem Wdrażania Technicznych Specyfikacji Interoperacyjności (TSI) Sterowanie
  • modernizacja infrastruktury dworców i przystanków kolejowych oraz ewentualna budowa nowej pasażerskiej infrastruktury usługowej zgodnie z zasadami projektowania uniwersalnego dostosowanych do potrzeb osób z niepełnosprawnością i osób o ograniczonej możliwości poruszania się
  • rewitalizacja i rozbudowa linii kolejowych w obszarach funkcjonalnych miast
  • uzupełnienie lokalnej i regionalnej infrastruktury kolejowej, w oparciu m.in. o program Kolej+
  • podejmowanie działań zmierzających do lepszej integracji transportu kolejowego z pozostałymi gałęziami transportu
  • systematyczna rozbudowa i poprawa stanu technicznego sieci ogólnodostępnych punktów ładunkowych wykorzystywanych m.in. w przewozach rozproszonych

Natomiast do 2030 r.:

  • dalsza realizacja kolejowych inwestycji infrastrukturalnych (w tym także na rzecz ukończenia sieci bazowej i konsekwentnego uzupełniania sieci kompleksowej TEN-T)poprzez modernizację, rozbudowę i rewitalizację linii kolejowych oraz bocznic
  • podnoszenie parametrów linii w ramach kolejowych korytarzy towarowych oraz zapewnienie spójności sieci kolejowej
  • realizacja projektów dotyczących linii kolejowych o znaczeniu regionalnym, w szczególności zadań, dla których przygotowywana została z udziałem środków unijnych, dokumentacja przedprojektowa i projektowa
  • kontynuacja rozwoju kolejowej infrastruktury transportowej w dużych węzłach kolejowych (w tym w portach morskich) oraz dalsze wspieranie inwestycji infrastrukturalnych na liniach kolejowych o charakterze regionalnym i lokalnym w oparciu o założenia programu Kolej+
  • dalsze wdrażanie systemów informatycznych i telekomunikacyjnych (telematyki transportowej)
  • sukcesywny rozwój potencjału polskich centrów logistycznych–wsparcie unowocześnienia oferowanych usług, a także kontynuacja działań związanych z rozbudową i rewitalizacją bocznic kolejowych oraz terminali towarowych wraz z torami dojazdowymi
  • likwidacja „wąskich gardeł” oraz poprawa parametrów sieci kolejowej w ramach inwestycji multilokalizacyjnych
  • realizacja etapów rozwoju infrastruktury kolejowej określonych w koncepcji budowy CPK w Polsce w oparciu o przyjętą przez Radę Ministrów uchwałę nr 173/2017 z dnia 7 listopada 2017 r. w sprawie przyjęcia Koncepcji przygotowania i realizacji inwestycji Port Solidarność – Centralny Port Komunikacyjny dla Rzeczypospolitej Polskiej
  • podejmowanie działań zmierzających do opracowania mechanizmu wsparcia przejmowania, rewitalizowania i późniejszego utrzymywania, przez samorządy lub innych lokalnych zarządców, infrastruktury kolejowej na liniach o znaczeniu regionalnym lub lokalnym

W przypadku kierunku interwencji dotyczącego poprawy sposobu organizacji i zarządzania systemem transportowym niezbędna jest systemowa przebudowa sposobu jego zarządzania, zarówno w obszarze infrastruktury transportowej, jak i w organizacji kolejowych przewozów pasażerskich i towarowych oraz w optymalizacji działalności zarządcy narodowej sieci kolejowej oraz głównych uczestników kolejowego rynku przewozowego.

W przypadku infrastruktury kolejowej i taboru zakłada się między innymi:

  • wdrażanie procesów ściślejszej integracji transportu kolejowego z innymi gałęziami w ramach transportu intermodalnego poprzez zapewnienie zintegrowanych połączeń z transportem drogowym, wodnym śródlądowym, portami lotniczymi i morskimi, a także centrami logistycznymi oraz terminalami intermodalnymi umożliwiającymi multimodalny przeładunek towarów
  • podejmowanie dalszych działań organizacyjnych usprawniających realizację zasady udostępniania infrastruktury kolejowej (liniowej i punktowej) na niedyskryminujących warunkach dla wszystkich przewoźników kolejowych
  • dofinansowywanie ze środków publicznych zakupu i modernizacji taboru odpowiadającego specyfice poszczególnych segmentów rynku, w oparciu o długoterminowe programy inwestycyjne
  • tworzenie warunków pozwalających na obniżenie kosztów transportu kolejowego podniesienia jego konkurencyjności względem innych gałęzi transportu
  • kształtowanie zrównoważonego systemu opłat za dostęp do infrastruktury kolejowej opartego o kontrakt wieloletni zarządcy infrastruktury, z poszanowaniem zasady równego dostępu do sieci dla wszystkich uczestników rynku przewozów

W obszarze przewozów pasażerskich:

  • stworzenie warunków dla rzeczywistej integracji przewozów pasażerskich na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, w wymiarze międzygałęziowym wraz z integracją biletową i realizujących oczekiwania społeczne
  • budowa w ścisłej współpracy organów administracji rządowej i samorządowej, zarządców infrastruktury oraz przewoźników
  • tworzenie polskiej specjalizacji w zakresie produkcji taboru kolejowego
  • standaryzacja usług świadczonych na stacjach, dworcach i przystankach kolejowych z uwzględnieniem potrzeb pasażerów z niepełnosprawnością

W obszarze przewozów towarowych:

  • wdrożenie technologii pozwalającej na przyspieszenie załadunku i wyładunku wagonów, śledzenie przesyłek powierzonych przewoźnikom, automatyzację operacji stacyjnych, inteligentne sterowanie ruchem pociągów i inne
  • wdrożenie technologii pozwalającej zleceniodawcom na planowanie tras transportu z wykorzystaniem informacji na temat infrastruktury logistycznej (liniowej i punktowej) wszystkich gałęzi transportu
  • dalsze rozwijanie kolejowych korytarzy towarowych przebiegających przez terytorium Polski w oparciu o infrastrukturę kolejową wysokich parametrów
  • analiza możliwości wykorzystania potencjału Grupy PKP SA do budowy i organizacji bazy przeładunkowej oraz elementów połączeń ostatniej mili
  • kontynuowanie inwestycji przez zarządców infrastruktury kolejowej, poprzez systematyczne rozbudowywanie i poprawianie stanu technicznego sieci ogólnodostępnych punktów ładunkowych
  • wspieranie kolejowych przewozów i przeładunków towarów niebezpiecznych

W przypadku kwestii kadrowych planuje się natomiast położenie nacisku na:

  • rozwój kompetencji i kadr sektora kolejowego
  • niwelowanie barier administracyjnych w dostępie do zawodów kolejowych
  • rozwój szkolnictwa branżowego i technicznego przygotowującego do pracy na kolei
  • zwiększenie bezstronności egzaminów oraz przygotowanie jednolitego i niezależnego systemu egzaminowania
  • stworzenie centralnego systemu egzaminowania maszynistów, monitorowania czasu pracy i cyklu życia zawodowego pracowników prowadzących pojazdy kolejowe

W sferze poprawy bezpieczeństwa uczestników ruchu oraz przewożonych towarów podstawowymi czynnikami wpływającymi na stan są:

  • kultura bezpieczeństwa społeczeństwa, w tym zachowanie kierowców na przejazdach kolejowo-drogowych
  • stan techniczny infrastruktury kolejowej
  • stan techniczny taboru kolejowego
  • kompetencje pracowników
  • stan techniczny urządzeń sterowania ruchem kolejowym
  • funkcjonowanie przejazdów kolejowych

Cele szczegółowe w zakresie bezpieczeństwa ruchu kolejowego dotyczą:

  • poprawa bezpieczeństwa na skrzyżowaniach dróg kolejowych z innymi drogami kołowymi i ciągami pieszymi
  • budowa systemu nadzoru ruchu i zapobiegania zderzeniom i wykolejeniom pociągów
  • dalsze dostosowanie istniejącej infrastruktury torowej do taboru kolejowego

Poprawa bezpieczeństwa ruchu na przejazdach kolejowych wymaga realizacji następujących działań:

  • zmniejszenie liczby przejazdów kolejowo-drogowych w poziomie szyn na rzecz skrzyżowań wielopoziomowych
  • budowa nowych przejść przez tory kolejowe, w szczególności wielopoziomowych w miejscach szczególnie niebezpiecznych
  • przyśpieszenie modernizacji przejazdów kolejowo-drogowych i likwidacja części z nich
  • wprowadzenie projektu oznaczenia przejazdów kolejowo-drogowych naklejkami z indywidualnym numerem identyfikacyjnym i numerem telefonu alarmowego
  • wdrażanie systemu ERTMS na liniach kolejowych zgodnie z Krajowym Planem Wdrożenia Technicznej Specyfikacji Interoperacyjności „Sterowanie”
  • edukacja społeczeństwa w zakresie prawidłowego zachowania na przejazdach kolejowo-drogowych
  • budowanie społecznej świadomości związanej z niebezpieczeństwem przekraczania linii kolejowych w miejscach do tego nieprzystosowanych
  • zapewnienie wysokiego poziomu kompetencji pracowników kolejowych

RK

Avatar
MD